Ubezpieczenie na życie po 65. roku życia - czy jeszcze się da

W skrócie: w produkcie UNIQA „Plan Pakietowej Ochrony" nową polisę na życie zawrzesz tylko wtedy, gdy w dniu składania wniosku ukończyłeś 18 lat i nie ukończyłeś 65 lat (OWU 2284_0724, pkt 10). Po 65. urodzinach w tym konkretnym produkcie nowej umowy już nie założysz. Jeśli polisę masz zawartą wcześniej, trwa ona dłużej i rozwiązuje się dopiero z końcem roku polisy, w którym kończysz 70 lat (pkt 31 ppkt 5). Za późno na UNIQA nie znaczy „koniec tematu" — zostają grupówka w pracy, inne produkty i węższe, ale sensowne zakresy zdrowotne.

W mojej praktyce to jedno z najczęstszych rozczarowań: ktoś odkłada decyzję o polisie „na potem", a potem okazuje się, że drzwi już się zamknęły. Warto wiedzieć, gdzie dokładnie są te drzwi i co jest po drugiej stronie.

Do którego roku życia w ogóle mogę zawrzeć polisę?

Granica wieku to nie widzimisię agenta, tylko zapis w warunkach. W „Planie Pakietowej Ochrony" (kod dokumentu UNIQA 2284_0724) pkt 10 mówi wprost: ubezpieczonym może być osoba fizyczna, która w dniu złożenia wniosku o zawarcie umowy ukończyła co najmniej 18 lat i nie ukończyła 65 lat oraz ma miejsce zamieszkania w Polsce.

Kluczowe jest sformułowanie „w dniu złożenia wniosku". Liczy się moment, w którym papiery trafiają do ubezpieczyciela, a nie data rozpoczęcia ochrony. Jeśli 65. urodziny wypadają za dwa tygodnie, to te dwa tygodnie realnie decydują o tym, czy w ogóle wejdziesz do tego produktu.

Dlaczego akurat 65 lat?

To nie przypadek. Po 65. roku życia gwałtownie rośnie prawdopodobieństwo poważnych zdarzeń zdrowotnych, a co za tym idzie — koszt ryzyka dla ubezpieczyciela. Górna granica wieku wejścia to sposób na to, żeby składki dla wszystkich pozostałych klientów nie wystrzeliły w górę. Nie jest to więc uprzedzenie do seniorów, tylko matematyka portfela.

Z tego samego powodu ostrożnie podchodzę do haseł reklamowych typu „polisa dla seniora bez ograniczeń wieku". Bywają produkty adresowane do starszych osób, ale mają one zwykle albo bardzo niskie sumy, albo długie karencje, albo jedno i drugie. Konkretnie w produkcie UNIQA, o którym tu piszę, pakietu „senior" po prostu nie ma — górna granica wejścia to 65 lat i nie warto opierać planów na czymś, czego w warunkach nie znajdziesz.

Mam polisę od lat — do kiedy będzie działać?

Tu jest dobra wiadomość. Ograniczenie wieku wejścia to nie to samo co ograniczenie czasu trwania ochrony. Umowa zawarta, zanim skończyłeś 65 lat, przedłuża się automatycznie po każdym roku polisy na tych samych warunkach (pkt 18), o ile żadna ze stron nie postanowi inaczej.

Kiedy się kończy? Zgodnie z pkt 31 ppkt 5 umowa rozwiązuje się z upływem ostatniego dnia roku polisy, w którym ubezpieczony ukończył 70 lat. Innymi słowy: wchodzisz najpóźniej tuż przed 65. urodzinami, a ochrona może realnie działać jeszcze przez kilka lat, do zakończenia roku polisy w Twoim 70. roku życia.

Ile kosztuje polisa, gdy mam 55–64 lata?

Wejść wciąż można, ale składka rośnie z wiekiem. Dla wariantu „Dla mnie" w przedziale 18–54 lata składki miesięczne zaczynają się od 44 zł i idą przez 53, 65, 88 aż do 147 zł. W przedziale 55–64 lata te same warianty kosztują już od 97 zł, przez 120, 147, 198, do 364 zł miesięcznie.

Widać wyraźny skok. To jest właśnie cena zwlekania: im później wchodzisz, tym drożej. Jeśli mieścisz się jeszcze w granicy wieku, warto sprawdzić wariant „Dla mnie" od 44 zł i nie odkładać decyzji na kolejną rocznicę. Jeżeli masz 58 lat i wahasz się między „teraz" a „za rok", pamiętaj, że rok zwłoki to nie tylko rok bez ochrony, ale często też wyższa taryfa przy kolejnej rocznicy.

Na marginesie warto rozwiać jedno nieporozumienie. Hasło „od 30 zł miesięcznie", które można spotkać w reklamach, to wariant wypadkowy (NNW), a nie ochrona na życie. Pełna ochrona na życie w tym produkcie zaczyna się od 44 zł. To dwa różne zakresy i nie należy ich mylić przy porównywaniu ofert.

A jeśli mam już powyżej 65 lat — co zamiast tego?

To nie jest ślepy zaułek. Realnych ścieżek jest kilka:

• Ubezpieczenie grupowe w pracy lub przez organizację. Grupówki mają często wyższe granice wieku i uproszczoną ocenę zdrowia, bo ryzyko rozkłada się na całą grupę.
• Produkty o węższym zakresie. Ubezpieczenie wypadkowe (NNW), pakiet szpitalny czy ochrona onkologiczna bywają dostępne dłużej niż klasyczna ochrona na życie z wysoką sumą.
• Zdrowszy, realistyczny cel. Zamiast dużej sumy „na życie", której nie da się już kupić, warto zabezpieczyć konkretne ryzyka: pobyt w szpitalu, poważne zachorowanie, koszty leczenia.
• Ubezpieczenie zdrowotne i telemedycyna. Dostęp do lekarza i badań bywa po 65. roku życia cenniejszy niż świadczenie z tytułu śmierci.

Mówię to uczciwie: dla osoby po 65. roku życia najlepszą inwestycją w spokój bywa nie polisa na życie z niską sumą i długą karencją, tylko sprawdzenie się w programach profilaktycznych NFZ i zabezpieczenie kosztów leczenia. Polisa jest narzędziem, nie celem samym w sobie.

Jest jeszcze jeden argument za wcześniejszą decyzją. Ochrona z umowy podstawowej w tym produkcie ma karencję: przy śmierci ubezpieczonego w pierwszych 6 miesiącach od początku ochrony świadczenie jest wyłączone (pkt 74). Im później wchodzisz, tym większe ryzyko, że ten sześciomiesięczny okres wypadnie w newralgicznym momencie. To kolejny powód, żeby nie zostawiać decyzji na ostatnią chwilę przed graniczną datą urodzin.

Co sprawdzi ubezpieczyciel przed zawarciem umowy?

Nawet gdy mieścisz się w wieku, ubezpieczyciel ma prawo ocenić ryzyko. Zgodnie z pkt 15–16 przed zawarciem umowy UNIQA może zażądać informacji o stanie zdrowia i dodatkowych dokumentów, a następnie umowę zawrzeć, zaproponować inne warunki albo odmówić. Im starszy klient, tym częściej pojawia się ankieta medyczna. Dlatego nie warto zwlekać — z każdym rokiem nie tylko rośnie składka, ale i ryzyko, że pojawi się schorzenie, które utrudni zawarcie umowy na standardowych warunkach.

Przeczytaj również

• Ubezpieczenie na życie po 50. roku życia — na co uważać
• Ubezpieczenie na życie od 44 zł — co realnie dostajesz